جنگ داخلی در آستانه تورنمنت بزرگ
به گزارش ورزش و زن ایرانی، سالهاست فوتبال بانوان با تصمیمات خلقالساعه و آزمون و خطاهای عجیب وارد چالشهای خود خواسته میشود. هر بار که روزنهای از امید برای پیشرفت باز میشود، یک تصمیم نادرست فدراسیون همهچیز را به عقب برمیگرداند؛ گاهی یک قدم، گاهی صد قدم. این باردرست دو ماه مانده به شروع جام ملتهای آسیا، آتش حاشیهها به جان تیم ملی فوتبال بانوان افتاده؛ حاشیههایی که بیش از آنکه تقصیر بازیکن یا باشگاه باشد، ریشه در سوءمدیریت در این حوزه دارد. ماجرا از جایی شروع میشود که مرضیه جعفری سرمربی تیم ملی، تصمیم گرفت یک مینیکمپ سهروزه با حضور ۳۰ بازیکن برگزار کند؛ تصمیمی که در نگاه اول برای آمادهسازی تیم ملی منطقی است اما زمان و شیوه اجرای آن خیلی منطقی به نظر نمیرسد. در شرایطی که لیگ برتر فوتبال بانوان در اوج رقابت است، جعفری بازیکنان را به اردوی تیم ملی فراخوانده است. در چنین شرایطی ۸ ملیپوش شامل ۵ بازیکن گلگهر سیرجان و ۳ بازیکن پرسپولیس، طبق تصمیم باشگاههای خود از حضور در این اردو امتناع کردند؛ تصمیمی که اگرچه برخلاف منافع تیم ملی به نظر میرسد اما طبق قوانین داخلی و بینالمللی کاملاً قانونی است. این اتفاق به مذاق فدراسیون فوتبال و سرمربی تیم ملی خوش نیامده است تا جایی که حتی زمزمه محرومیت این بازیکنان به گوش میرسد؛ تهدیدی که بیشتر از اینکه تنبیهی برای باشگاهها باشد، گریبان تیم ملی را میگیرد. واقعیت این است که طبق قوانین فیفا و آییننامههای داخلی، باشگاهها تنها ۲۴ ساعت قبل از شروع فیفادی موظف به در اختیار گذاشتن بازیکنان خود به تیم ملی هستند. مینیکمپهای چندروزه خارج از فیفادی، هیچ الزام قانونی برای باشگاهها ایجاد نمیکند و بنابراین گلگهر و پرسپولیس هم مرتکب تخلفی نشدهاند. دراین میان مقصر اصلی این اختلافات را باید تصمیمگیران بخش بانوان در فدراسیون دانست؛ چرا که بدون در نظر گرفتن تقویم لیگ و بدون اینکه این اردوهای کوتاه مدت عاید چندانی داشته باشد، چنین جنجالی به پا کرد. وقتی لیگ به سختی برگزار میشود و باشگاهها با حداقل امکانات تیمداری میکنند، طبیعی است که نگران بازیکنان خود باشند اما در این میان، نمیتوان نقش اختلافات قدیمی را هم نادیده گرفت. بسیاری معتقدند ریشه این لجولجبازیها به همزمانی هدایت تیم ملی و باشگاه خاتون توسط مرضیه جعفری بازمیگردد. اختلافات باشگاهی میان جعفری با مریم آزمون سرمربی پرسپولیس و مریم جهاننجاتی سرمربی گل گهرحالا به تیم ملی کشیده شده که در نهایت هم دودش در چشم تیم ملی میرود. هرچند آزمون و جهاننجاتی میتوانستند همکاری بیشتری داشته باشند، اما در این مسیر قدمی برنداشتند و درعین حال مدیریت تعارض منافع از سوی فدراسیون فوتبال نیز نادیده گرفته شده است.
نکته مهمتر اینکه بسیاری از بازیکنانی که به اردو نرفتند، تمایل به حضور داشتند، اما بهدلیل قرارداد رسمی ملزم به تبعیت از باشگاههای خود بودند. بنابراین مقصر اصلی این ماجرا نه سرمربی تیم ملی، نه باشگاهها و نه بازیکنان هستند، بلکه فدراسیون باید با مدیریت صحیح و در نظرگرفتن تمامی این موارد تصمیمی درست اتخاذ میکرد که در آستانه جام ملتها چنین جنجالی ایجاد نشود. شاید عاقلانهترین تصمیم این بود که فدراسیون و کادر فنی، قید این مینیکمپهای کمفایده را میزدند و پس از پایان لیگ برتر در ۱۷ بهمن، یک اردوی بلندمدت و منسجم برگزار میکردند؛ اردویی که در آن همه بازیکنان بدون حاشیه و با تمرکز کامل در اختیار تیم ملی باشند اما از طرفی هم نگرانی مرضیه جعفری باتوجه به محدودیت زمان کاملا بجا است و او برای هماهنگی بازیکنانش چارهای ندارد جز اینکه از همین زمانهای محدود استفاده کند. اما باید در نظر داشت که اردوهای سهروزه، آن هم در آستانه تورنمنتی بزرگ، نه تیم میسازد و نه فاصله فوتبال بانوان ایران با غولهایی چون استرالیا، کرهجنوبی و حتی فیلیپین را کم میکند. واقعیت این است که بذری که سالها کاشته نشده، یکشبه میوه نخواهد داد و به مرحله برداشت نخواهد رسید. بیتعارف وضعیت کنونی تیم ملی بانوان محصول بیتوجهی مزمن، اردوهای نامنظم و نبود بازیهای تدارکاتی جدی در سالهای گذشته است. شاید امروز هیچکس مقصر نبوده و همه بهنوعی حق داشته باشند؛ اما مقصر برنامهریزان این اردو هستند که پیش از جام ملتها، تیم ملی را درگیر جنگ داخلی کرده و با تصمیمهای نادرست باشگاهها را مقابل تیم ملی قرار دادهاند.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید